Z pamiętnika Bronisława K.

Drogi Pamiętniczku!

Jak wiesz, już ponad miesiąc pełnię obowiązki Gospodarza Klasy. To niezwykle ważna i odpowiedzialna funkcja z której jestem bardzo dumny. Mogę ścierać tablicę, moczyć gąbkę, a Donald powiedział nawet, że jak wygram wybory na Gospodarza, to będę mógł nosić za nim dziennik! Wyobrażasz sobie? Sama myśl o tym wywołuje we mnie wielką radość.

Powiem Ci, drogi Pamiętniczku, coś w tajemnicy. Ostatnio podmieniłem lekarstwa Woźnemu Stefanowi, wiesz, temu co kocha motyle i profesorowi Władysławowi. Dałem im takie śmieszne niebieskie tabletki. Podobno opowiadali potem jakieś straszne głupoty i mieli pianę na ustach. Mówię Ci, śmiechu było co niemiara.

W klasie jest zabawnie. Choć ostatnio trochę mniej. Jarek, wiesz, ten co ma kota, nic nie mówi i nie możemy się śmiać, ale Sławek Nowak mówi, żebym się nie martwił, bo jak będzie trzeba, to będziemy śmiać się, że nie ma w piórniku niebieskiej kredki. Uspokoił mnie trochę, bo jak to tak można zachowywać się tak cicho i rozsądnie, skoro my i tak wiemy co myśli ten hultaj?

Najważniejsze to nie pozwolić, by Jarek został Gospodarzem klasy. Wyszło by wtedy na jaw, dlaczego na wycieczkę pojechaliśmy do Sochaczewa, a mieliśmy do Wiednia. Albo co się stało z funduszem na bombonierę dla Pani. Byłoby strasznie! Ale nie muszę się bać póki Adaś redaguje szkolną gazetkę.

Zapomniałem się pochwalić, Donald znów dostał medal. Jak dorosnę, to chcę być taki jak on! Mimo, że ostatnio na mnie krzyczał, że jestem miałki. Nie wiem co to za słowo, ale nie mogę zawieść naszego szkolnego Słoneczka!

Idę już spać Pamiętniczku, muszę jeszcze założyć papiloty na wąsy. Jutro kolejny dzień pełen wrażeń. Będę znów mógł mówić i robić różne rzeczy. Będzie dużo śmiechu.