Nieuczciwy landlord przed sądem

Nieuczciwość nie popłaca. Ostatnio przekonał się o tym Harjinder D. - landlord z Taunton, który we wrześniu 2010r. najpierw unieważnił czek wystawiony jednemu ze swoich byłych najemców na £700 - jako zwrot depozytu, potem dokonał potrącenia £100 i wystawił następny czek na £600. W końcu stwierdził, że akurat od tego jednego najemcy żadnego depozytu nie pobierał, a czeki wystawił przez pomyłkę. Oczywiste łgarstwo Hardy'ego D. znalazło swój finał na sali sądowej Somerset County Court w Taunton, gdzie 6 października 2011 roku zapadła ostateczna decyzja na korzyść składającego skargę, nakazująca nieuczciwemu landlordowi zwrot całości depozytu, wypłatę odszkodowania, a także zwrot kosztów sądowych.

Od samego początku sporu, czyli od 20 września 2010 r. poszkodowany przez nieuczciwego landlorda najemca korzystał z pomocy CAB (Citizen Advice Bureau) w Taunton. To prawnicy CAB w Taunton zapytali Hardy'ego D. o to, czy sporny depozyt został zarejestrowany w Tenancy Deposit Scheme podejrzewając, że mogło w tym przypadku dojść do naruszenia prawa, a dokładniej Sekcji 213 - 214 Housing Act 2004. Kiedy Hardy D. wyparł się przyjęcia depozytu, stało się jasne, że nastapiło naruszenie Housing Act 2004 - ustawy, która nakazuje landlordom i agencjom najmu lokali rejestrację depozytów w TDS (Tenancy Deposit Scheme), co jest obowiązkowe od 6 kwietnia 2007 roku.

Ponieważ Harjinder D. od samego początku konfliktu nie wykazywał żadnej woli polubownego załatwienia sprawy, nie pozostało nic innego, tylko szukać rozstrzygnięcia na drodze sądowej. Z udowodnieniem, że Hardy D. kłamał zaprzeczając przyjęciu depozytu nie było problemu, dowodem tego były zarówno czeki wystawione przez Hardy'ego D. jak i jego list napisany kilka dni po odebraniu od najemcy mieszkania i przyjęciu od niego kluczy, w którym informuje swojego byłego najemcę o potrąceniu £100 z depozytu, bo w ogrodzie trawa jest za duża(sic!) Sędzia Somerset County Court rozpatrujący skargę zauważył m.in., że Harjinder D. nie potrafił zadawalająco odpowiedzieć na żadne z pytań, jego wypowiedzi były bez logicznego związku ze sprawą. Sędzia zarzucił mu, że przedstawione jako dowody w sądzie formularze umów najmu lokalu są stare, nie zawierają informacji o Tenancy Deposit Scheme. Sędzia zapytał również, czy podpisując umowę najmu lokalu stanowiącego przedmiot sporu landlord wiedział, że najemcą mieszkania jest Polak? - Kiedy Harjinder D. odpowiedział twierdząco na to pytanie sędzia stwierdził, że w takim przypadku do umowy powinien być dołączony tekst przekładu umowy na j. polski.

Sędzia ogłosił decyzję, w której Harjinder D. został zobowiązany do zwrotu całości depozytu -£700, do wypłaty odszkodowania stanowiącego równowartość 3.miesięcznego czynszu - £2.100 oraz zwrotu kosztów sądowych w kwocie £455. Łącznie Harjinder D. musi wypłacić swojemu byłemu najemcy £3.255. Decyzja musi być zrealizowana w ciągu 14 dni od daty jej ogłoszenia, czyli pieniądze muszą zostać przekazane do 20 października 2011r. Decyzja jest ostateczna, bez prawa do wniesienia apelacji.

W uzasadnieniu sędzia stwierdził, że decyzja nie mogła być inna, bowiem ustawa Housing Act 2004 mówi wprost, że jeżeli nastąpiło jej naruszenie, ze szczególnym uwzględnieniem sekcji 213 i 214, że depozyt nie został zarejestrowany w TDS, lub depozyt nie został zwrócony w ciągu 14 dni od chwili ustania stosunku najmu, sąd rozpatrujący skargę w tej materii musi wydać taką a nie inną decyzję. Również nieprzekraczalny termin wykonania decyzji - 14 dni od jej ogłoszenia jest wymogiem tej ustawy. Sędzia nie umożliwił złożenia apelacji od decyzji, ponieważ Harjinder D. nie ma ku temu żadnych racjonalnych przesłanek.

- Trudno uwierzyć, jak wielu Polaków daje się wykorzystywać landlordom, często nie podejmują żadnych starań, aby odzyskać przynajmniej część depozytu - twierdzi jedna z Polek pracująca w agencji wynajmu nieruchomości na terenie Somerset.  - Nie wierzą prawdopodobnie w to, że mogą coś wskurać - dodaje. Werdykt wydany 6 października 2011r. przez Somerset County Court w Taunton świadczy, że nie warto się poddawać i nie warto machać ręką, kiedy ma się rację.